Dzień 20

Co u mnie? Leżę, siedzę, stoję, "chodzę". Staram się odpoczywać. Dzień trochę do dnia podobny. Rano wstaję, pomagam przy dziecku, karmię i prowadzę poważne dysputy na temat czy Dziadzia kran naprawił czy nie. Historia o kranie jest chyba najbardziej powtarzaną historią przez mojego syna.

Dzień 18

Weekend za mną! Chyba trochę za dużo chodziłem o kulach bo noga trochę bardziej boli, dlatego dziś dzień leżenia. Żona powędrowała do pracy, Syn ma opiekę więc ja mogę odpoczywać. Plan na dziś, raczej nieszczególny. Muszę trochę nadrobić korespondencji mailowej, pozałatwiać sprawy z pracą.

Weekend bardzo fajny, rzekłbym domowy. Fajnie tak móc się przemieścić z pokoju do pokoju. Dużo więcej możliwości spędzenia czasu. Miałem trochę wizyt #dziękuje. Co poza tym... Za parę dni mam wycieczkę do szpitala na zmianę opatrunku, mam nadzieję jednak, że skończy się to zdjęciem szwów. Jak mi ich nie zdejmą to będę musiał jechać jeszcze raz, co raczej średnio mi pasuje. 

Muszę sobie nakreślić jakiś plan na pobyt w domu, tak ażeby tego czasu nie przeleżeć. Oczywiście nie mam nic przeciwko leżeniu, ale fajnie by było ten czas na coś spożytkować

Dzień 16

Pierwsza noc w domu. Cisza, spokój, wygodne łóżko, nikt nie hałasuje, nie otwiera drzwi, nie przeszkadza. Lekarz na koniec pobytu w szpitalu pozwolił mi spać, nie tylko na plecach, ale również na brzuchu i boku. Rewelacja, po dwóch tygodniach spania tylko na wznak daje to wiele nowych możliwości! Trochę się budziłem nie powiem, raz chyba nawet obudziłem się na prawym boku co teoretycznie jest mi zakazane.

Dzień 15

Wstaje a w mojej głowie tylko:

I'm coming home, I'm coming home Tell the world I'm coming home!

Dzień 14

 Noga boli, w nocy też bolała i chyba będzie boleć cały dzień - tak coś czuje. Po obchodzie spoko, lekarz mówi, że jest zadowolony. Dostałem pozwolenie na siadanie z nogami spuszczonymi z łóżka, a jak będzie ok to nawet na pionizacje z balkonem. Czad!!